Stari grad Ostrožac

Stari grad Ostrožac predstavlja jedan od najznačajnijih historijskih kompleksa u Bosanskoj Krajini, sa slojevitom prošlošću koja seže još u starije željezno doba. Smješten na dominantnom uzvišenju iznad lijeve obale rijeke Une, oko 12 kilometara od Bihaća, ovaj lokalitet objedinjuje prahistorijsku gradinu, srednjovjekovnu tvrđavu i kasniji osmanski grad.

Prvi pisani trag o Ostrošcu datira iz 1286. godine, kada se nalazio u posjedu knezova Babonića-Blagajskih, poznatih i kao knezovi Ostroški. Tokom 16. stoljeća prelazi u ruke Antuna Bakšića, a 1577. godine dolazi pod osmansku vlast. Već od 17. stoljeća postaje sjedište Ostrožačke kapetanije, jedne od najmoćnijih u Bosanskoj Krajini, kojom su upravljali članovi porodice Beširević.

Utvrđenje je kroz vrijeme dograđivano i prilagođavano, posebno oko 1700. godine kada Osmanlije proširuju južni dio grada. Tako nastaju dvije cjeline – stariji, srednjovjekovni „narodni“ dio i noviji „gospodski“ dio. U 19. stoljeću tvrđava je bila snažno naoružana, a 1833. godine u njoj je zabilježeno čak 28 topova.

Nakon slabljenja vojne funkcije, kompleks prelazi u privatno vlasništvo porodice Berks, kada Isabella von Berks daje poseban pečat ovom prostoru izgradnjom romantičnog dvorca unutar zidina tvrđave.

U novijoj historiji, tokom 20. stoljeća, Ostrožac dobija i kulturnu dimenziju – u njegovom dvorištu je od 1967. do 1992. djelovala poznata likovna kolonija. Danas ovaj kompleks predstavlja jedinstvenu kombinaciju historije, arhitekture i umjetnosti, te jednu od najatraktivnijih turističkih destinacija u ovom dijelu Bosne i Hercegovine.