Baščaršija

Baščaršija bir müze değil, şehrin içinde yaşayan bir şehirdir; Sarajevo’nun hiç kaybetmediği nabızdır. 15. yüzyılda Isa-beg Ishaković’in ilk hanı kurup etrafına dükkânlar dizmesiyle inşa edilen bu eski çarşı, yangınları, fetihleri, salgınları, yıkımları ve savaşları atlattı ve her seferinde daha güçlü ayağa kalktı.

Altın çağında 12.000 dükkânı ve esnaf loncaları halinde örgütlenmiş 80 zanaat türü vardı; ürünleri Balkanlar ve Avrupa’nın dört bir yanına ihraç edilirdi. Bugün Kazandžiluk, Sarača ve Kovača sokaklarında yürürken, Dubrovnikli tüccarların, Osmanlı paşalarının ve ünlü seyyah Evliya Çelebi’nin yürüdüğü aynı taş döşemede yürürsün. Taze kahve kokusu, bakıra vuran çekiç sesine karışır; meydanın ortasındaki Sebilj ise eski bir efsaneyi sessizce yaşatır — suyundan bir kez içen, Sarajevo’dan ayrılamaz. Gazi Husrev-begova džamija, eski bedestenler ve dar çarşı sokakları her rehberden daha yüksek sesle konuşur. Baščaršija ziyaret edilmez — yaşanır.