Manastir Rmanj

Manastir Rmanj smješten je u dolini gornjeg toka rijeke Una i predstavlja jedan od najznačajnijih duhovnih i kulturno-historijskih spomenika ovog kraja.

Prvi pouzdani tragovi o manastiru datiraju iz 1498. godine, kada se u historijskim izvorima spominje darivanje Bogorodičine ikone. Već u 16. stoljeću Rmanj postaje važan crkveni i administrativni centar, a nakon obnove Pećke patrijaršije 1557. godine dobija dodatni značaj u crkvenoj hijerarhiji. U to vrijeme u manastiru je boravio veliki broj monaha, a bio je i mjesto prepisivačke i slikarske djelatnosti, što ga je činilo važnim duhovnim središtem regije.

Kroz historiju, manastir je više puta razaran i obnavljan. Nakon perioda pustoši u 19. stoljeću, obnovljen je 1863. godine zahvaljujući zalaganju trgovca Gavra Vučkovića, da bi ponovo stradao tokom kasnijih nemira i ratova. Tokom Drugog svjetskog rata, 1944. godine, potpuno je uništen nakon bombardovanja, a njegove vrijedne freske i unutrašnjost tada su zauvijek izgubljene.

Obnova manastira započinje 1974. godine, čime se vraća njegov duhovni život i kontinuitet na ovom prostoru. Danas Manastir Rmanj stoji kao simbol istrajnosti, obnove i dugog istorijskog trajanja, duboko povezan s prirodom i dolinom Une.